GÜLE GÜLE YAR....

Yüreğinin koylarını mesken seçip demir atmıştım bu kez, bir kundakçı gibi; öperek avuçlarımı ateşe vermiştin yüreğimin fitilini…
Kalbimi çalmaya gelen acemi bir hırsız gibi; gözlerindeki ışıltıyı söndürmeden, yüreğinin yordamıyla arakladın en deruni duygularımı…
Bende bu sefer mutluluğu bulacağım diyordum kendime, huzur iklimini yakalamışken ve bildiğim tüm aşk şarkılarını dilime pelesenk ederek, terennüm edeceğimi ummuştum…
Vuslat sabahının en koyu vaktinde açılacak bir gonca edasıyla kapını çalmışken, ayrılığın yamacında kendimi bulup, yüreğinin koylarından demir alıp fırtınalı bir yaşama adım atmıştım bile….
Yamalı yırtık yüreğimden gelen deruni duygularım ardında yetim kaldı, seni başıma taç etmiştim, Rabbime uzanan elim demiştim ve sen bana lazımsın gök kuşağı gibi ufkumda asılı kalmalısın demiştim…
Oysa şimdi ufkum yara aldı,yırtıldı, yamaya yama ekliyorum,ve artık seni beklemiyorum, geçmişimden duyduğum elemler yarınlarıma hüzünlü birer hıçkırık olup beni boğarken, düşünüyorum da güneşim olmuşken ve şimdi bende batmışken ne yapıp da tekrar doğacaksın….

Altın sarısı saçlarıyla tenimi öperken sabah, aynı günün akşamının kızıllığında saçlarını okşarken, seni kaybetmek ömrüme doğan güneşe , yaşadığım geceye ve gündüze düşman etti..
İçimde sönmeyen bir volkana dönüşmüşken yüreğim, yalnızlığında vebaya yakalanmışçasına soğuktan titreyip üşümekteyim yar…

Varlığından yoksun olmak, yoksunlukların en talihsizi, sevgini kalkan diye kuşanmışken ruhum, diriliğini yitiriverdi okşanmandan yoksun tenim, mahzunlaştı birden sesim, duygularıma seni işlemiştim, halim oldukça elim, uykuya kapanmazken gözlerim, göz kapaklarımla gündüzleri kendime ettim kara, sabahında uyanmak üzere sonsuza dek, manasız bir şekilde baktığından haberi olmayan, gözleri açık ama görmeden yoksun, geleceğin günün sabahının şafağının eşiğinde yasını tutuyorum yar…

Bir yüreğim vardı seni sımsıkı saran, dizlerimde ninni söyleyip uyutamasam da göğsüme bastırıp da yüreğimin yüreğine değişindeki aldığın hazzı inkar edemezsin yar..
Şimdi ben en derininden alıyorum bir nefes, dişlerimi de sıkıyorum ve canım fazla yanmasın diye sana yataklık eden bu yüreğimi söküyorum yar.

Olmadığın sabahlarda seyrine dalacağım kelebeklerin, papatyalara konarkenki hallerini düşleyeceğim, tıpkı yüreğime konarken ki halin gibi, evvelden güvercinlerin kurşuni kubbelere aşina hallerini gözlerdim, şimdilik yalnızlıklarından dolayı serzenişlerini dinleyeceğim ve seni yürek defterimden bir daha kaydedilmemek üzere sileceğim…..
Hoşça kal derdim evvelden, bende hoşluk gitti öylece kala kaldım, hoşluğumu da alıp götürdün, şimdi mutlusundur umarım gittiğin yerlerde, gülerek yaşıyorsundur hayatını ve güle güle sana, sen gülüm olmuşken bir zaman, ben sensiz gülemezken şimdi.. güle güle yar….