Gördün mü doğmadan batan güneşi
Gönlümün güneşi battı doğmadan
Duydun mu yanmadan sönen ateşi
Ateşimi söndürdün kül ettin beni

Nereden düştüm kara sevdaya
Vefasız birine bahtı karaya
Öyle zalime öyle belaya
Ölmeden bin defa öldürdün beni

Seni sevdiğime bin pişman oldum
Mutluluk yerine her gün kahroldum
Hazanda değil baharda soldum
Baharımda kışa döndürdün beni

Sevgiyi mazide aşkı hayalde
Bıraktım her şeyi artık geride
Boynumu kıldan ince kader elinde
Baş başa kimsesiz bıraktın beni.

inş. kimse bi başına sevgisiz kalmaz...